آه آن اسفند

آه از آن آه از آن آه از آن اسفند و این آتش
که بر جانم فکند تا بسوزد دل تا بسوزد دل
در آتش دان هجرش چون سپند
با غمش باید بسازی آه ای دل
بعد از این چاره ای دیگر نداری
چاره ای دیگر نداری
سر بنه بر این کمند
همدم نی از جدایی ها حکایت میکند
تا بسوزانم نیستان را بسوزم بند بند
بغض هایم فرو خوردم که روز جنگ بود
اینک اما گریه ها دارم با آواز بلند
فدای جان پاکی که جان فدای ما شد
تو رفتی و ز داغت قیامتی به چا شد
تو را چو گریه ها بود به شوق پرکشیدن
کنون مبارک ای دوست به آسمان رسیدن
چلچراغ یاد تو در آسمانم روشن است
خاطرات خنده های دلنشینت با من است
در نگاه آخرینت خوانده ام این راز را
پر گشودن حاصل یک عمر عاشق بودن است
فدای جان پاکی که جان فدای ما شد
تو رفتی و ز داغت قیامتی به چا شد
تو را چو گریه ها بود به شوق پرکشیدن
کنون مبارک ای دوست به آسمان رسیدن